Η ανάγκη μας να υπάρχουμε σε ζευγάρια είναι βαθιά υπαρξιακή. Δεδομένου ότι οι συντροφικές σχέσεις έχουν αλλάξει κατά πολύ σε σχέση με τα μέσα του προηγούμενου αιώνα, όλο και περισσότεροι άνθρωποι προσπαθούν να ανακαλύψουν τρόπους να διατηρήσουν ή να εξελίξουν τις  σχέσεις τους, να αντιμετωπίσουν τις προβληματικές που βιώνουν. Να αποφασίσουν αν και πώς μπορούν να διατηρήσουν τη συζυγική συνοχή τους.

Για να είναι δυο άνθρωποι μαζί σημαίνει ότι απεμπόλησαν ένα κομμάτι της ελευθερίας τους. Δυο άνθρωποι που αποφάσισαν να δεσμευτούν.

Η ερωτική σχέση βρίσκεται πάντα σε ρίσκο. Για να υπάρξει χρειάζεται να το θέλουν και οι δυο αλλά αν το θέλει μόνο ένας μπορεί να καταλυθεί. Είναι τέχνη, λοιπόν, να διατηρήσουμε τη συντροφική μας σχέση ζωντανή για χρόνια και, όπως κάθε τέχνη, έχει και αυτή τα μυστικά της.

Οι άνθρωποι καθορίζονται από τις σχέσεις τους. Από τις αλληλεπιδράσεις τους.  

Τα συστήματα στα οποία ζουν είναι υπεύθυνα για την ευζωία ή για την παθολογία τους. Το πώς σχετίζομαι, η αίσθηση αυτονομίας και συμπόρευσης που έχω, και η αφήγησή μου για όλα αυτά, είναι υπεύθυνα για το αν είμαι καλά ή όχι. 

Επομένως, οι καλές ή οι δυσκολέμενες συντροφικές σχέσεις εξαρτώνται από την αφήγησή μας.